خدایا میزاری دست شو بگیرم

گل رز باغ ارزوهام فرشته بهشتي من كه رويايي شدي برام وروياهم واسم موندي سهم من ازعشق تو دلتنگي است انگار تا هميشه بايد با رويايت زندگي كنم عزيزم فكر من نباش اين سرنوشت منه كه اينطوريه ديگه مهم نيست چي  برام پيش بياد و چه تقديري واسم رقم بخوره ديگه به من فكر نكن... تمركز ت روبزار براي رسيدن به ارزوها و روياها ت ...تا خداي نكرده يه روز مثل من نشي

 از كارخونه زنگ زدن واسه مصاحبه استخدام ولي ترسيدم كه اينطوري تو رو از دست بدم واسه همين نرفتم شايدم اصلا رد ميشدم ... ولی ترسيدم ...من از خيلي چيزا ميترسم از اينكه اين عشق فقط يك رويا بمونه ...از اينكه اين رويا تو قلبم بميره ...از اينكه اخرش منو رها كني ...خدايا چرا نميشه ...من كه مي دونم دوستم داره فقط نمي دونم چرا نميشه...چرا داري اينطوري مي كني خدا ..گاهي اينقدر نزديكش مي كني ... گاهي احساس مي كنم فاصله يه دنياس ...من مي خوامش ...خدايا خودت كه شاهد بودي اونروز با ديدنش چه خوشحال شدم و چقدر قلبم به طپش افتاد زبونم بند اومده بود يه لحظه مي خواستم بغلش كنم چه احساس شگفت اوري بود تموم سلولهاي بدنم دون دونه به طپيدن افتاده بود واخرش چه لبخندش قشنگ بود و نگاهش... و نگاهم ...خدايا چرا داري بامن اينطوري مي كني اخرش چه تصميمي براي من داري ...من كه مي دونم همه اينكارا دست توس خدايا ...ما انسانهاهيچ كدوم صد در صد ازخودمون اختياري نداريم ...تو اي خدا تهيه كننده و گارگردان اين روزگاري .....خدايا منو نگا از اون بالا ..منو نگا ...دلت مياد باهم اينطوري كني مي دونم كه انسان گناه كاريم ولي ...گناه دارم ...منكه جز يك زندگي عاشقانه وساده وپاك چيزي نمي خوام ...كجاش بده ... مگه خدا چي مهمه توي دنيا ...فقط ايمان ؟ پس عشق واحساس چي ...چرا خلقشون كردي ...كاش ميشد خدا... باهم حرف بزني ارومم كني ...اين سكوتت منو ميكشه.... اي خداي مهربون اي ارحمن الرحمين رحم کن اينطوري نكن ....من از تو می خوامش

شب امد بازيك شب ديگراز شبهاي تنهايي من ...چه كسي ميشمارداين شبهارا...چه كسي با من ميخواند شعرهاي تنهاييم را ...چه كسي زمزمه مي كند ناله هاي دلگيرهرشبم را ...چه كسي پاك مي كند اشكها و گونه هاي خيسم را ...خدايا كسي نيست خودت بشمار اين شبهاي تنهاييم را تا باز اون دنيا نگي ...يكي رو بهم دادي ...منوشايد بي كس ترين اين كهكشان افريدي راستي خدايا جسم منو با خاك كدام يكي از اين سياره ها ساختي وروحم را با نسيم ورايحه كدام سرزمين در من دميدي كه اين گونه ميل گريزدارداز تنم ...خدايا سهم من اين نيست! ....چرا اذیتم می کنی چرا با من اینطوری می کنی مگه چه گناهی مرتکب شده ام که قابل بخشش نیستم ...به کسی تجاوز کرده ام ...خون کسی رو ریخته ام ...چه کرده ام که اینگونه عذابم میدی ...یعنی اینقدر بد و پستم...خدایا پس کو ارحمن راحمینت ...مگه من چی میخوام ازت ...پول ...مقام ...جزمهر و عشق تقاضایی ندارم ...چی رو می خوای امتحان کنی تو که هر کاری خواستی با من کردی ..روحم رو داغون کرد ی ...اونقدر دعا و نیایش یکیشم واسه خودم نبود ... واسه اینو اون بود واسه پاکی وصداقت دل بود ...من طاقت ندارم ضعیفم خدا شکنجه دیگه کافیه جونم رو بگیر خلاص...باقی حرفا مال اون دنیا اگه اجازه دادی اوندنیا حرف بزنم به همه می گم با من چه ها کردی ...خدایا هرکاری میخوای بکن فقط عشق رو ازم نگیر من این دنیا تو بدون عشق نمی خوام  ...واسم دعا کنید ...گرچه اون دیگه مارو نمیبینه و دعا اثری نداره .....ولی شما دعا کنید .... 

سال نو مبارك  بهترينها رو براتون ارزوميكنم

گل رزم .....مهربونم ..براي تو مي نويسم ...هميشه براي تو مي نوشتم ...ساختن اين وبلاگ بهونه اي بود براي حضور تو ومن حرفايي كه گفتني نبود و حس كردني بود رو برايت مي نوشتم ...هرگز نفهميدي ونخواهي فهميد احساسي وعشقي را كه در قلبم نسبت به تو دارم حتي اگر روزي هم در كنار من باشي بازم نخواهي فهميد كه چقدر دوستت دارم ..هرگزبه چشمانت خيره نشدم چون مي دانستم از چشمانم خواهي فهميد عشقي را كه در دل دارم واين لذت بيشتري دارد...اكنون ازمن دوري واين وبلاگ داره كم كم زنگ ميزنه ...تو كه نباشي ديگر مرا ديگر ميلي به نوشتن نيست ...تو كه نباشي ديگه واسم مهم نيست چه اتفاقي وچه تقديري برام نوشته ميشه ...انگار تا هميشه بايد با رويايت زندگي كنم ..من اين رويا را دوست دارم ....